4 Ocak 2013 Cuma

7. Ay doktor kontrolü

Bir türlü geçmeyen hastalığım dolayısı ile soluğu hem kontrol hemde ne yapacağız diye doktorda aldık.

Yine doktorda son derece neşeli tavırlarımi hareketlerim ve etrafa dağıttığım gülücükler ile herkesi kendiem hayran bıraktım ve öyle bir dikkatlerini dağıttım ki bana aşı yapmayı unuttular...

Tabiki unutmadılar!!! Sadece hasta olduğumdan dolayı bir süre ertelediler. Bu aşı olayından kurtuluş yok anladığım kadarı ile...

Neyse başa gelen çekilir...

Bu ay çok kilo almamışım, hareket ve yediğim sebzeler sanırım işe yarıyor...

Boy: 71.3 (kesinlikle düzgün ölçemediler çünkü hüç rahat durmadım, kıpır kıpırdım)
Kilo: 9.910gr
Baş Çevresi: 46.2cm

Doktor Nüviz teyzem ilaç tedavisine gerek olmadığını sadece Asist ve burnuma serum fizyolojik damlatarak devam edebileceğimizi ama eğer durum iyiye gitmezse alternatif plan olarak Alfoxil kullanmamızı söyledi.



Offf be burun yeter artık akma bi dur bütün hayatımı etkileye başladın... Kızıyorum artık.



1 Ocak 2013 Salı

Yeni yıl hepimize kutlu olsun

Hepinize iyi yıllar dileriz
 





30 Aralık 2012 Pazar

2012 bitiyor

2012 yılı benim için yarısı annemle beraber güvenli bir ortamda, diğer yarısı ise beni zorla çıkarttıkları bu dünyada geçti.

Ne oldu geldikte bu dünyaya önce bastım yaygarayı, sonra karnımı doyurmanın derdine düştüm, habire tepemde birileri "ahh ne tatlı, ahh maşallah, aynı annesi, aynı babası vs vs". Derken anne baba ile daha sıkı ilişki başladı. Sonrasında gelsin ilkler;

İlk gülümseme

İlk aşı

İlk agular

İlk dönüş

İlk elini uzatmak

İlk oyuncağı tutuş

İlk ismine tepki verme

İlk ek besin

İlk oturma

İlk hastalık

İlk ayakta duruş

Liste uzar gider. Benim çatlak annem bu olayların hepsinin tarihini ya not almıştır yada sizinle buradan paylaşmıştır zaten.

Şimdi 2013 geliyor yeni yılda birsürü ilke imza atmayı düşünüyorum. Dolayısı ile beni takip etmeye devam edin.

Hepinize Bobo'dan sevgi dolu yeni yıllar dilerim.

Bu iğrenç espriyi yapmazsam çatlarımmmm. Seneye görüşürüzzzzzzz.



26 Aralık 2012 Çarşamba

Batu'nun bloguna misafir olduk

Arkadaşım Batu geçenlerde Duru ile beraber bize gelmişti. Tabi onlar Duru ile benim uykumdan fırsat oyuncaklarımla oynadılar sonra uyanıp bende onlara katıldım.

Biraz büyüyim nasıl koşucam onların peşinde haberleri yok.

Bu arada Batu'nun anneside fotoğraf makinesini getirmişti herzaman olduğu gibi birbirinden güzel fotoğraflarımızı çekti. İşte birkaç kare geri kalanları için Batu'nun bloğuna bakabilirsiniz.

Batu-tiftikci.blogspot.com











İlk hastalık

Etrafım ne zamandır sürekli hapşıran, burnu akan insanlarla doluydu sonunda benide hasta etmeyi başardılar.

Önce burnum tıkandı, sonra hapşırdım, sonra öksürdüm ve son numaramda ateş!!!
Çok yüksek değil ama akşamları 37,7 gibi ateşim oluyor annem hemen beni yıkıyor, ateş düşürücümü verip yatırıyor.

Gündüzleri burnumun akmasına ve öksürmeye aldırmadan oyunumu oynuyor, yemeğimi yiyorum yani keyfim yerinde.

Böylece annemlere ilk hastalığı yaşatmış oldum. Herşeyin bir ilki vardır annecim hastada olucam, ateşimde çıkıcak çok normal.

Bu arada gece babam ara ara uyurken yanıma gelip benimle oturuyor, uyurken beni izliyor sonra annemede uykum kaçtı numarası yapıyor.